Praktyki druku Fine Art: od pliku do wydruku
Rozdzielczość w docelowym formacie, osadzony profil RGB, proporcje, kadr i kontrola pliku przed drukiem Fine Art.
Najpierw format i proporcje
Przygotowanie zaczyna się od ustalenia, jaki obszar obrazu ma być widoczny na wydruku. Plik o proporcjach 3:2 nie wypełni kwadratu bez przycięcia, marginesów albo deformacji. Zwiększenie liczby pikseli nie rozwiązuje tej różnicy.
W konfiguratorze oddzielamy wymiar, kadr i sposób dopasowania. Jeśli proporcje pliku nie odpowiadają wybranemu formatowi, decyzja należy do zamawiającego. Zachowanie całej kompozycji może oznaczać inny rzeczywisty wymiar wydruku.
PPI zamiast samej liczby w metadanych
PPI opisuje liczbę pikseli przypadających na cal gotowego obrazu. Liczy się wymiar pliku w pikselach oraz fizyczny rozmiar druku. Samo przepisanie pola „72” na „300” bez zmiany tych danych nie dodaje szczegółów.
W KANTA preferujemy 300 PPI w docelowym rozmiarze wydruku. Rozdzielczość od 230 PPI jest akceptowalna i nie wymaga dodatkowej zgody. Przy 150-229 PPI wymagana jest świadoma akceptacja ograniczeń, a poniżej 150 PPI kierujemy plik do konsultacji. To zasady przyjmowania plików w KANTA, nie uniwersalna granica jakości każdej fotografii.
Ostrość oryginału, kompresja, drobne napisy i odległość oglądania nadal mają znaczenie. Nawet bardzo duży plik może zawierać rozmyty obraz. Komunikat o PPI nie zastępuje oceny jego zawartości.
Kolor z rozpoznawalnym profilem
Do druku przekazujemy plik RGB z osadzonym profilem źródłowym. sRGB jest praktycznym wyborem dla typowego pliku przygotowanego w tym standardzie. Adobe RGB może zachować inne zakresy barw, ale wymaga świadomego zarządzania kolorem w całym procesie.
Nie przypisuj plikowi przypadkowego profilu drukarki i nie zamieniaj sRGB na Adobe RGB samym poleceniem przypisania profilu. Przypisanie zmienia interpretację liczb, a konwersja przelicza kolory. Profil urządzenia wyjściowego służy innemu etapowi procesu niż profil źródłowy obrazu.
Kontrola przed przekazaniem
Sprawdź kadr, orientację, margines, teksty i ciemne partie obrazu. Nie oceniaj pliku wyłącznie na miniaturze. Po powiększeniu przez AI obejrzyj również twarze, kontury i litery, bo dodatkowe piksele mogą zawierać wymyślone szczegóły.
Zachowaj oryginał i osobną wersję do druku. Unikaj kolejnych zapisów stratnego JPEG podczas edycji. Przy ważnej pracy próbny wydruk pozwala ocenić podłoże i kolor w rzeczywistych warunkach, czego sam monitor nie pokaże.