Wyostrzanie do druku: krawędzie, skala i rodzaj papieru

Kontrast przy krawędzi

Wyostrzanie nie zastępuje prawidłowego ustawienia ostrości w aparacie. Podkreśla istniejące granice i może wydobyć jednocześnie detal, szum oraz ślady kompresji. Zbyt mocny efekt widać jako jasną obwódkę wokół ciemnego przedmiotu albo twardą fakturę skóry.

Najpierw docelowy rozmiar

Przeliczenie obrazu zmienia sposób, w jaki drobne struktury rozkładają się między pikselami. Dlatego końcową korektę oceniaj na kopii przygotowanej do konkretnego formatu. Parametry dobre dla niewielkiej fotografii nie muszą dać takiego samego efektu w powiększeniu.

Sprawdź kilka obszarów: oczy, włosy, gładkie tło i kontrastowy napis. Drobniejszy promień oraz większa siła nie są uniwersalnym przepisem. Znaczenie ma rodzaj obrazu i to, które części wymagają podkreślenia.

Papier i próbka

Powierzchnia matowa, błyszcząca lub wyraźnie fakturowana zmienia odbiór detalu. Nie istnieje jedna liczba wyostrzania właściwa dla wszystkich podłoży i programów. Przy ważnej pracy porównaj dwa warianty na próbce w docelowej skali. Zachowaj wersję bez końcowej korekty, aby móc przygotować kolejny format bez ponownego wyostrzania już przetworzonego zdjęcia.

Przed końcowym wyostrzaniem możesz porównać w katalogu KANTA opis powierzchni poszczególnych papierów. Ostateczny plik przygotuj dla tego podłoża i wymiaru, które wybierzesz w zamówieniu. Zmiana papieru z gładkiego na mocno fakturowany jest powodem do ponownej oceny efektu.