Fotografia i reprodukcja

Stare fotografie: kopia wierna i wersja odnowiona

Zapis stanu oryginału i cyfrowa rekonstrukcja to dwa różne cele, które warto zachować oddzielnie.

Około 1 min czytania

Najpierw bezpieczna rejestracja

Oceń, czy fotografia jest krucha, przyklejona do szkła lub uszkodzona. Library of Congress zaznacza, że odrywanie zdjęć od szkła czy od siebie może prowadzić do poważnych szkód. Stan obiektu określa sposób działania, zanim powstanie plik.

Kopia pokazuje obecny stan

Wierny zapis może zawierać przebarwienia, rysy i ubytki widoczne na oryginale. Nie musi to oznaczać złej jakości digitizacji. Library of Congress rozróżnia zachowanie wyglądu materiału od znaczącego zmieniania archiwalnej kopii.

Wersja do rodzinnej prezentacji

Można przygotować dodatkową kopię z ograniczonym retuszem, jeśli taki jest cel. Usunięcie rysy i domalowanie brakującej twarzy mają jednak inną wagę. Przy rekonstrukcji fragmentu trzeba zaznaczyć, że powstał w wyniku interpretacji, a nie odzyskania pewnych danych.

Dwie wersje w archiwum

Przechowuj skan lub zdjęcie dokumentacyjne oraz opracowaną kopię. Nazwy powinny pozwalać je odróżnić. Dopisz, jakie zmiany wykonano. Dzięki temu późniejszy odbiorca nie uzna poprawionego obrazu za niezmieniony dokument. Nowy wydruk może służyć codziennej ekspozycji, podczas gdy oryginał pozostaje w odpowiednim przechowywaniu.

Wszystkie opracowania biblioteki

Bibliografia

Źródła w języku angielskim. Każdy odnośnik otwiera się w nowej karcie.

Ładowanie...
Powrót do góry