Przygotowanie wydruku
PPI, DPI i piksele: jak obliczyć rozdzielczość wydruku?
3000 pikseli na szerokości 30 cm daje 254 PPI. Na 60 cm zostaje 127 PPI. Ten prosty przykład pokazuje, dlaczego liczbę pikseli trzeba zestawić z formatem.
PPI policz dla gotowego kadru
PPI to liczba pikseli obrazu przypadająca na cal docelowego wymiaru. Cal ma 2,54 cm. Dzielimy liczbę pikseli danej osi przez długość tej osi w calach.
Dla obrazu o szerokości 3000 pikseli i wydruku 30 cm obliczenie ma postać: 3000 / (30 / 2,54) = 254 PPI. Przy 60 cm otrzymujemy 127 PPI. Liczba pikseli jest ta sama, lecz rozkładamy je na dwa razy większej szerokości.
Do obliczenia użyj wymiarów obrazu po przycięciu. Jeżeli z fotografii wybierzesz tylko środkowy fragment, dostępnych pikseli będzie mniej niż w oryginale.
Jak obliczyć potrzebną liczbę pikseli?
Odwracając wzór, mnożysz wymiar w calach przez planowane PPI. Dla szerokości 30 cm przy 300 PPI potrzebujesz około 3543 pikseli. Dla wysokości 40 cm przy tej samej gęstości potrzebujesz około 4724 pikseli. Obie osie mają znaczenie.
Inny przykład: 6000 pikseli przy 300 PPI daje 20 cali, czyli 50,8 cm. Jeżeli znasz liczbę pikseli gotowego kadru, możesz szybko obliczyć jego wymiar przy wybranej gęstości. Licz po zatwierdzeniu kadru, ponieważ przycięcie zmniejsza liczbę dostępnych pikseli.
Dlaczego 72 PPI w metadanych nie przesądza o jakości?
Wartość rozdzielczości zapisana w pliku może opisywać zależność między pikselami a proponowanym wymiarem. Jeśli zmieniasz ją bez resamplingu, liczba pikseli pozostaje taka sama. Zmienia się przypisany rozmiar wydruku, a nie ilość informacji obrazowej.
Plik 6000 x 4000 pikseli z etykietą 72 PPI nie jest automatycznie mniej szczegółowy od pliku o identycznych pikselach oznaczonego jako 300 PPI. Najpierw sprawdź wymiary w pikselach. Przepisywanie liczby w polu rozdzielczości nie zastąpi kontroli rzeczywistego źródła.
Resampling dodaje wartości, nie odzyskuje oryginału
Resampling zmienia liczbę pikseli, obliczając nowe wartości. Powiększenie może poprawić płynność prezentacji lub pomóc w konkretnym procesie, ale nie jest dowodem, że źródło zawierało więcej szczegółów. Trzeba obejrzeć wynik, szczególnie krawędzie, drobne napisy i regularne wzory.
Zachowaj oryginał i porównaj przygotowaną wersję w docelowej skali. Gdy pojawiają się sztuczne kontury lub wymyślone detale, sam wzrost liczby pikseli nie świadczy o poprawie. Przy reprodukcji dzieła znaczenie ma również wierność szczegółom oryginału.
DPI dotyczy innej warstwy procesu
DPI opisuje liczbę punktów na cal, używaną w odniesieniu do pracy urządzenia. Piksel obrazu i punkt nanoszony przez drukarkę nie muszą odpowiadać sobie jeden do jednego. Do przedstawienia tonu urządzenie może wykorzystać wiele punktów oraz różne atramenty.
Dlatego deklarowana rozdzielczość drukarki nie jest wymaganą liczbą PPI fotografii. Przy przygotowaniu pliku sprawdzasz obraz i jego wymiar, a ustawienia urządzenia należą do procesu drukowania. Mieszanie obu liczb prowadzi do niepotrzebnie dużych plików bez dodatkowych szczegółów źródła.
Progi przyjęcia pliku w KANTA
Preferujemy 300 PPI w docelowym wymiarze. 230-299 PPI akceptujemy bez dodatkowej zgody. 150-229 PPI wymaga świadomej akceptacji, a poniżej 150 PPI konsultacji.
Przykład z początku artykułu przechodzi więc z 254 PPI przy 30 cm do 127 PPI przy 60 cm. W większym formacie wymaga konsultacji. Najpierw sprawdź, czy masz plik o większej liczbie pikseli albo czy mniejszy rozmiar odpowiada Twojemu planowi. Potem oceń ostrość samego zdjęcia.
Wszystkie opracowania biblioteki
Bibliografia
Źródła w języku angielskim. Każdy odnośnik otwiera się w nowej karcie.
- Adobe: rozdzielczość drukowanego obrazu (angielski)
- Adobe: zmiana wymiarów i resampling (angielski)