Oprawa pływająca: jak pokazać cały arkusz

Arkusz widoczny w całości

W oprawie pływającej prezentuje się cały arkusz, także jego krawędzie, zamiast zasłaniać je oknem passe-partout. Określenie opisuje efekt wizualny. Nie oznacza, że praca pozostaje bez podparcia lub swobodnie przemieszcza się wewnątrz ramy.

Taki sposób prezentacji może być przydatny, gdy brzeg, podpis albo ślad matrycy należą do wyglądu dzieła. Najpierw warto ustalić, co ma być widoczne i ile przestrzeni potrzeba wokół arkusza. Dopiero potem dobiera się ramę oraz rozwiązanie mocowania.

Podparcie pozostaje potrzebne

Mocowanie musi utrzymać pracę i uwzględniać zachowanie papieru przy zmianach warunków. Nie należy traktować klejenia całego odwrocia do podkładu jako oczywistego sposobu uzyskania efektu pływania. Wybrana metoda powinna odpowiadać budowie i wartości obiektu.

Ważne są materiały pozostające w kontakcie z papierem. Sam atrakcyjny kolor podkładu nie świadczy o jego odpowiedniości do długiej ekspozycji. Przy cennym oryginale dobór mocowania warto powierzyć osobie znającej zasady oprawy konserwatorskiej.

Odstęp i proporcje

Widoczny arkusz nadal powinien być oddzielony od szyby. Głębokość ramy musi pomieścić cały układ, a nie tylko grubość papieru. W projekcie należy uwzględnić również ewentualną naturalną nierówność powierzchni.

Przed wykonaniem oprawy można przygotować prostą wizualizację proporcji: pełny arkusz, przestrzeń wokół niego i zewnętrzny wymiar ramy. To pozwala ocenić kompozycję bez przycinania oryginału. Dystans od szyby i poprawne podparcie pozostają osobnymi wymaganiami technicznymi.

Planując taką prezentację wydruku z KANTA, wybierz wymiar całego arkusza i przygotuj w pliku margines, jeśli ma pozostać widoczny. Wybór papieru i formatu w konfiguratorze nie jest zamówieniem konstrukcji ramy ani mocowania. Zanim zlecisz druk, uzgodnij wymagane wymiary z osobą wykonującą oprawę.