Monotypia: pojedyncza odbitka i jej cyfrowa reprodukcja

Obraz na płycie

Monotypia powstaje przez przeniesienie na podłoże obrazu namalowanego na płycie. Farba tworzy kompozycję bez trwałego wycięcia wszystkich drukujących elementów. Przy odbijaniu znaczna część przygotowanego obrazu przechodzi na papier.

Dlatego technika różni się od drzeworytu, w którym zachowane wypukłości matrycy można ponownie pokrywać farbą. W monotypii ważny jest konkretny moment odbicia, a nie tylko projekt do późniejszego powtarzania.

Następna odbitka może być inna

Pozostałość farby bywa podstawą kolejnej, słabszej odbitki, określanej jako ghost print. Nie oznacza to otrzymania identycznego egzemplarza. Nowe nakładanie farby także wprowadza zmiany, nawet gdy autor pracuje według podobnego motywu.

W katalogowaniu rozróżniaj fizyczne odbitki. Ślad wałka, przejście i przypadkowe dotknięcie mogą należeć do oryginalnej kompozycji, a nie do zabrudzeń wymagających usunięcia.

Co zachować w obrazie cyfrowym

Przy reprodukcji oceń subtelne przejścia, odsłonięty papier i zakres arkusza. Nie wyrównuj wszystkich plam do jednolitego koloru tylko dlatego, że projekt nie przypomina gładkiej grafiki komputerowej.

Reprodukcja w KANTA

W KANTA kopię zamawiasz z gotowego obrazu RGB jako cyfrowy wydruk. Wybór matowego papieru może wspierać charakter prezentacji, ale nie tworzy nowej monotypii. Opis „reprodukcja monotypii” zachowuje różnicę między oryginalną techniką a naszym drukiem.