Historia papieru i druku

Miedzioryt: linia wycięta rylcem

W druku wklęsłym farba pozostaje w zagłębieniach płyty, a nie na jej wypukłej powierzchni.

Około 1 min czytania

Rylec i metal

W miedziorycie linię wycina się rylcem w metalowej płycie. Głębokość i szerokość nacięcia współtworzą charakter kreski. Po nałożeniu farby powierzchnia jest wycierana, aby farba pozostała przede wszystkim we wgłębieniach przenoszących obraz.

Szrafowanie zamiast jednolitego tonu

Blisko położone linie budują wrażenie cienia. Zmiana ich gęstości i kierunku opisuje kształt, materiał oraz światło. Dlatego czarno-biała grafika potrafi dawać bogate wrażenie przestrzeni bez użycia szarych plam takich jak w fotografii.

Co warto zachować w pliku

Przy fotografowaniu lub skanowaniu ważne jest rozdzielenie bliskich kresek. Nie wystarczy duża liczba pikseli, jeśli obraz jest nieostry. Zmniejszona miniatura może wyglądać dobrze, choć w większym formacie szrafowanie zamieni się w nierówną plamę.

Obejrzyj fragment z najgęstszym rysunkiem w skali odpowiadającej docelowemu wydrukowi. Nie stosuj bez sprawdzenia silnej redukcji szumu, która może uznać regularną kreskę za zakłócenie. W podpisie odróżnij odbitkę z płyty od współczesnej reprodukcji cyfrowej. Nawet bardzo dokładny wydruk obrazu miedziorytu nie staje się odbitką wykonaną techniką miedziorytniczą.

Wszystkie opracowania biblioteki

Bibliografia

Źródła w języku angielskim. Każdy odnośnik otwiera się w nowej karcie.

Ładowanie...
Powrót do góry