Fotografia i reprodukcja
Metadane reprodukcji: jak połączyć plik z właściwym dziełem
Nazwa pliku nie wystarcza do dokumentowania kolekcji. Wyjaśniamy zapis identyfikacji, parametrów wykonania oraz wersji przeznaczonej do druku.
Informacje obok obrazu
Metadane opisują plik i przedstawiony obiekt. Przy reprodukcji przydatne są identyfikator pracy, tytuł, autor, technika, wymiar oryginału i powiązanie z katalogiem kolekcji. Nie każdy szczegół trzeba umieszczać w nazwie pliku, ale powinien istnieć jednoznaczny sposób odnalezienia go.
Oddziel wymiar dzieła od planowanego wymiaru wydruku. Informacja „30 x 40 cm” bez wskazania, czego dotyczy, może prowadzić do błędnej interpretacji podczas zamawiania.
Dokumentowanie wykonania i zmian
Zapisz sposób digitalizacji oraz istotne korekty, zwłaszcza kadrowanie, retusz uszkodzeń i interpretację koloru. Zachowaj związek między plikiem bazowym a przygotowanym eksportem. Numer wersji jest przydatny tylko wtedy, gdy wiadomo, co w niej zmieniono.
Profil ICC opisuje interpretację barwy, natomiast pola katalogowe identyfikują dzieło. Jedno nie zastępuje drugiego. Po eksporcie sprawdź, które informacje faktycznie pozostały w gotowym pliku.
Dane do zamówienia w KANTA
Nasz konfigurator wykorzystuje przesłany obraz, wybrany format i zatwierdzony kadr. Opis katalogowy nie staje się automatycznie napisem na odbitce. Jeśli podpis ma być widoczny, trzeba umieścić go w samym projekcie przed eksportem.
Do zamówienia wybierz właściwą wersję JPG, PNG lub TIFF z osadzonym profilem RGB. Zachowaj osobno dokumentację kolekcji. Dzięki temu ponowne zamówienie można oprzeć na konkretnym pliku i medium, bez odgadywania, który eksport został wcześniej zaakceptowany.
Wszystkie opracowania biblioteki
Bibliografia
Źródła w języku angielskim. Każdy odnośnik otwiera się w nowej karcie.
- FADGI: Technical Guidelines, Third Edition, 2023 (angielski)
- Adobe: Save files in graphics formats (angielski)