Historia papieru i druku
Linoryt: wycinanie obrazu w linoleum
Linoryt korzysta z zasady druku wypukłego, ale jego matryca zachowuje się inaczej niż drewno.
Co zostaje, a co znika
W linorycie drukują pozostawione fragmenty linoleum. Partie wycięte nie przyjmują farby z wałka i pozostają niezadrukowane. Materiał nie ma układu słojów drewna, więc artysta pracuje z innym oporem i innym charakterem powierzchni.
Kolor wymaga planu
Wielobarwny linoryt może powstawać z kilku matryc lub przez stopniowe opracowywanie jednej. Przykłady Edwarda Bawdena w kolekcji V&A pokazują znaczenie kolejnych warstw koloru. Odrobina przesunięcia pomiędzy warstwami może być cechą konkretnej odbitki, a nie błędem fotografa.
Plik dla reprodukcji
Przed usuwaniem przebarwień ustal, czy widoczna granica koloru należy do druku. Jeśli automatyczne narzędzie „naprawi” pasowanie warstw, reprodukcja może przestać pokazywać rzeczywisty egzemplarz. Podobnie wyrównywanie każdej czarnej plamy do jednej wartości cyfrowej usuwa subtelności nałożenia farby.
W próbie wydruku uwzględnij fragment z nakładającymi się kolorami i fragment z białym podłożem. Oceń oba, zanim wybierzesz papier dla całej serii. W opisie produktu zachowaj jasne rozróżnienie: odbitka linorytnicza powstała z matrycy, natomiast cyfrowy wydruk fotografii tej odbitki jest reprodukcją linorytu.
Wszystkie opracowania biblioteki
Bibliografia
Źródła w języku angielskim. Każdy odnośnik otwiera się w nowej karcie.
- V&A: What is print? (angielski)
- V&A: Edward Bawden, master of linocut (angielski)