IRIS i cyfrowa reprodukcja: od proofingu do pracowni artystycznej

Fotografia potrzebowała arkusza

Na komputerze można było skanować i opracowywać obrazy. Fotograf potrzebował jednak sposobu, aby otrzymać gotową pracę na papierze. Graham Nash zainteresował się IRIS 3047 podczas takich poszukiwań i kupił urządzenie w 1989 roku.

IRIS 3047 i zadanie próbnego wydruku

Nash Editions opisuje IRIS 3047 jako urządzenie do cyfrowych prób poligraficznych. Cienki papier proofingowy mocowano na bębnie. Wydruk służył do oceny przewidywanego rezultatu przed właściwą produkcją.

Nash i współpracownicy chcieli wykorzystać drukarkę do wykonywania gotowych odbitek fotograficznych i reprodukcji. Potrzebowali innych papierów i przystosowania procesu do pracy artystycznej. Arkusz miał trafić do kolekcji, zamiast pozostać próbą przed kolejnym etapem druku.

1 lipca 1991: otwarcie Nash Editions

Nash Editions rozpoczęło działalność 1 lipca 1991 roku w Manhattan Beach. W rozwój przedsięwzięcia zaangażowali się między innymi Dave Coons, Jack Duganne i Mac Holbert. Prace nad narzędziem łączyły się z poszukiwaniami fotografów i artystów.

Giclée jako nazwa i kontekst

Canson wiąże upowszechnienie nazwy giclée z Jackiem Duganne i rokiem 1991. Termin wszedł do języka reprodukcji artystycznej, ale sam w sobie nie określa pełnego zestawu parametrów gotowej pracy. Trzeba nadal pytać o medium, atrament i sposób przygotowania obrazu.

W opisie współczesnego wydruku warto więc podawać informacje bardziej konkretne niż atrakcyjna nazwa. Fotografia pigmentowa na określonym papierze mówi odbiorcy o materiale i procesie. Słowo giclée pomaga umieścić pracę w tradycji cyfrowej reprodukcji, lecz nie zastępuje jej dokumentacji.

IRIS ustępuje miejsca Epsonowi

W 2003 roku Nash Editions przeszło z IRIS 3047 na wielkoformatowe drukarki Epson. Pierwszy IRIS kupiony przez Nasha trafił w 2005 roku do Smithsonian. Narzędzie z codziennej pracy stało się obiektem dokumentującym historię cyfrowego druku artystycznego.

Przy oglądaniu dawnej edycji warto zachować informację o tym, na czym i jak ją wykonano. Zmiana urządzenia albo medium przy nowym nakładzie może zmienić wygląd pracy. Dokumentacja pozwala rozpoznać takie różnice także po latach.