Przygotowanie wydruku

Grafika wektorowa i rastrowa: co naprawdę zawiera plik

Dlaczego wektor dobrze skaluje kontury, fotografia potrzebuje pikseli, a rozszerzenie PDF nie rozstrzyga o jakości wszystkich elementów projektu.

Około 2 min czytania

Dwa sposoby zapisu

Grafika rastrowa składa się z siatki pikseli. Fotografia jest typowym przykładem takiego obrazu. Jej możliwości powiększenia zależą od liczby pikseli oraz zapisanych szczegółów.

Grafika wektorowa opisuje między innymi kształty i krzywe matematycznie. Kontur może zostać przeliczony dla większego rozmiaru bez powiększania istniejącej siatki pikseli. To przydatne przy znaku, prostym rysunku lub określonych elementach typograficznych.

Jeden projekt, różne składniki

Dokument może łączyć fotografie, wektorowe kształty i tekst. Również PDF może zawierać elementy obu rodzajów. Zapisanie zdjęcia w PDF nie zamienia go automatycznie w wektor i nie zwiększa ilości szczegółów.

Warto więc kontrolować składniki osobno. Dla fotografii sprawdza się efektywne PPI w docelowym rozmiarze. Dla tekstu sprawdza się prawidłowe osadzenie czcionek albo świadomie przygotowane kontury. Cały dokument wymaga także kontroli wymiaru i kadru.

Rasteryzacja i eksport

Niektóre działania lub ustawienia eksportu mogą zamienić część projektu w raster. Jeżeli ma to miejsce, trzeba wiedzieć, przy jakiej rozdzielczości powstaje wynik. Sama obecność pierwotnych wektorów w projekcie nie dowodzi, że zostały zachowane w finalnym pliku.

Podgląd gotowego eksportu pomaga wychwycić problem z cienkimi liniami, podpisem albo fotografią. Konfigurator KANTA przyjmuje JPG/JPEG, PNG i TIF/TIFF, a nie pliki PDF, AI ani SVG. Projekt wektorowy wyeksportuj więc do obrazu RGB z właściwym osadzonym profilem, w docelowych proporcjach i z liczbą pikseli dobraną do wymiaru wydruku. Preferujemy 300 PPI. Po rasteryzacji sprawdź wygląd napisów i konturów w gotowym pliku.

Wszystkie opracowania biblioteki

Bibliografia

Źródła w języku angielskim. Każdy odnośnik otwiera się w nowej karcie.

Powrót do góry