Fotografia i reprodukcja
Dokumentowanie brzegów dzieła: pełny arkusz i osobny kadr
Jak zapisać krawędzie, marginesy, podpisy i odwrocie pracy, aby przygotowanie reprodukcji nie usuwało informacji o oryginalnym obiekcie.
Więcej niż sam motyw
Pełne zdjęcie arkusza może pokazać margines, nieregularną krawędź, podpis lub ślad płyty graficznej. Te informacje należą do obiektu, nawet jeżeli późniejszy wydruk ma prezentować wyłącznie sam obraz. Nie trzeba wybierać jednego kadru dla wszystkich zastosowań.
Warto najpierw zapisać ujęcie dokumentacyjne, a następnie utworzyć osobną wersję do reprodukcji. Dzięki temu decyzja o przycięciu pozostaje odwracalna w plikach. Nie należy jednak fizycznie poprawiać brzegu oryginału, aby łatwiej go sfotografować.
Tło, skala i opis
Tło wokół arkusza powinno pozwalać rozpoznać rzeczywisty zarys. Nie warto automatycznie wycinać go w sposób, który usuwa drobne włókna lub zaokrąglone narożniki. Jeśli przygotowuje się wersję z przezroczystością, dobrze zachować także zdjęcie przed wycinaniem.
Pomocny zapis obejmuje wymiary całego arkusza oraz oddzielnie wymiary obrazu. Można dołączyć fotografię ze skalą, ale nie trzeba przenosić skali do finalnego wydruku. Dokumentację pomiaru należy odróżnić od pliku produkcyjnego.
Odwrocie i bezpieczeństwo
Na odwrociu mogą znajdować się oznaczenia, napisy lub informacje o wcześniejszym mocowaniu. Fotografowanie drugiej strony wymaga bezpiecznego podparcia i planu odwracania pracy. Przy niestabilnym obiekcie zakres dokumentacji ustala się z osobą odpowiedzialną za jego ochronę.
Nazwy plików powinny wyraźnie wskazywać przód, odwrocie, detal i kadr do druku. Pozwala to uniknąć pomyłki, w której dokumentacyjne tło albo oznaczenie skali trafia do reprodukcji przeznaczonej na ścianę.
Wszystkie opracowania biblioteki
Bibliografia
Źródła w języku angielskim. Każdy odnośnik otwiera się w nowej karcie.