Fotografia i reprodukcja
Dokumentacja odwrocia obrazu: napisy, etykiety i konstrukcja
Odwrocie może zawierać informacje ważne dla opisu dzieła. Podpowiadamy, jak przechować dokumentację bez włączania jej przypadkiem do pliku na odbitkę.
Inny cel niż reprodukcja frontu
Na odwrociu mogą znajdować się napisy, etykiety, pieczęcie, ślady napraw i elementy mocowania. Fotografia dokumentuje ich położenie oraz wygląd. Nie potwierdza sama z siebie autorstwa ani autentyczności dzieła.
Najpierw wykonaj ujęcie całego odwrocia, potem osobne szczegóły. Dzięki temu można przyporządkować napis do konkretnego miejsca. Oderwana fotografia etykiety bez kontekstu łatwo traci związek z właściwym obiektem.
Bez ingerowania w obiekt
Nie odrywaj naklejek i nie zdejmuj zabezpieczeń, aby uzyskać ładniejsze zdjęcie. Nie czyść napisów domowym środkiem. Przy kruchym podłożu albo nieznanym mocowaniu poproś o pomoc osobę zajmującą się konserwacją.
Przy zmianie pozycji podtrzymuj odpowiednią konstrukcję. Ciężka rama, luźne szkło i uszkodzone płótno wymagają odrębnej oceny. Samo polecenie odwrócenia pracy nie jest instrukcją bezpiecznego transportu każdego obrazu.
Rozdziel pliki przed zamówieniem
Nazwij fotografie frontu, odwrocia i szczegółów w sposób jednoznaczny. Zapisz identyfikator obiektu, ale zachowaj oryginalne pliki. Informacje opisowe warto mieć również w osobnym wykazie, a nie tylko w nazwie zdjęcia.
W KANTA wybierz do druku właściwe ujęcie. Dokumentacja odwrocia nie powinna znaleźć się w konfiguratorze zamiast kompozycji tylko dlatego, że oba pliki mają podobne miniatury. Przed zatwierdzeniem sprawdź obraz i orientację podglądu.
Wszystkie opracowania biblioteki
Bibliografia
Źródła w języku angielskim. Każdy odnośnik otwiera się w nowej karcie.