Cienkie linie do druku: rzeczywista skala i raster eksportu

Linia wektorowa i pikselowa

Wektor opisuje kształt matematycznie, ale końcowy JPG, PNG lub TIFF jest rastrem. Po eksporcie linia musi zmieścić się w określonej siatce pikseli. Jej położenie wpływa na sposób wygładzenia krawędzi.

Linia ukośna lub zakrzywiona może mieć inny wygląd niż pionowa. Nie sprawdzaj wyłącznie jednego prostego fragmentu. Przy ornamentach obejrzyj również przecięcia, małe łuki i powtarzalne elementy.

Przykład skali

Przy 300 PPI jeden piksel odpowiada około 0,085 mm w wydruku. To przeliczenie geometryczne, a nie uniwersalna minimalna kreska możliwa do drukowania. Kolor i kontrast nadal wpływają na widoczność.

Bardzo jasna linia może być delikatniejsza w odbiorze niż równie szeroka ciemna. Nie zmieniaj całej grafiki tylko dlatego, że jedna jasna krawędź wydaje się słaba na miniaturze.

Powierzchnia papieru

Wyraźna faktura może współtworzyć rysunek albo utrudniać odczyt drobnej siatki. Oceniaj na konkretnym medium, w zamierzonym wymiarze. Powiększenie ekranu nie zastępuje realnej skali.

Eksport dla KANTA

Zachowaj projekt wektorowy, a do konfiguratora przygotuj końcowy obraz RGB. Sprawdź cienkie linie po ponownym otwarciu, bez przypadkowej kompresji pogarszającej krawędzie.

Przy ważnej grafice porównaj próbę fragmentu na planowanym papierze. Nie przesyłaj AI, SVG ani PDF jako zamiennika eksportu. Próba powinna zachować docelową skalę kreski, a nie przedstawiać cały obraz pomniejszony do dowolnego małego arkusza.