Autochrom: kolorowa fotografia oglądana pod światło

Kolor na jednej płycie

Autochrom braci Lumière, udostępniony w 1907 roku, umożliwiał otrzymanie barwnego obrazu na szklanej płycie. Konstrukcja wykorzystywała drobne ziarna skrobi ziemniaczanej zabarwione na różne kolory oraz światłoczułą warstwę fotograficzną. Po obróbce obraz oglądano w świetle przechodzącym przez płytę.

Nie była to zwykła papierowa fotografia z ręcznie dopisanym kolorem. Barwna mozaika należała do samego materiału. Jej drobna struktura uczestniczyła w sposobie przedstawienia sceny.

Obiekt przezroczysty

Fotografia autochromu na ciemnym stole nie pokazuje go tak samo jak oglądanie pod światło. Przy reprodukcji trzeba uwzględnić przechodzenie światła przez obiekt, jego stan oraz możliwość bezpiecznego podparcia. Nie należy rozdzielać warstw szkła w celu poprawienia ostrości zdjęcia.

V&A zwraca uwagę na wrażliwość autochromów na światło, mimo że oświetlenie jest potrzebne do ich oglądania. Dlatego przygotowanie reprodukcji cennej płyty wymaga planu ograniczającego zbędną ekspozycję i manipulowanie obiektem.

Charakter obrazu i opis kopii

Widoczna drobna struktura nie musi być szumem aparatu. Przed wygładzaniem warto sprawdzić, czy należy do historycznego materiału. Usunięcie jej może zmienić wygląd pracy, podobnie jak zbyt mocne zwiększenie nasycenia.

Wydruk na papierze przedstawia obraz autochromu, lecz nie staje się szklaną płytą oglądaną w świetle przechodzącym. Opis „cyfrowa reprodukcja autochromu” pozwala zachować tę różnicę. Dokumentację całego obiektu przechowuje się osobno od kadru przygotowanego do prezentacji.

W KANTA punktem wyjścia jest gotowy obraz cyfrowy, przygotowany po bezpiecznej digitalizacji. Do konfiguratora dodaj JPG, PNG lub TIFF w RGB, dobierając papier do nowej formy prezentacji, a nie do przezroczystości oryginału.